Kul Özdeşliği

«Hemen kentin caddelerine, sokak aralarına koş. Yoksulları, sakatları, körleri, kötürümleri toplayıp buraya getir.’»

— Lk 14,21

Düşünceye yönelten sorular:

1. Öyküdeki adamın şölenine kimler davet edildi?
2. Bugünkü kiliseye katılımı sınırlayan nedenler üzerine, ayrıca kilise kapıları her an kapanabileceğini üzerine düşünebilir misiniz? 

Aziz Pavlus’un Romalılara Mektubundan Sözler [Rom 12,5-16b]

⁵Tıpkı bunun gibi, pek çok kişi olan bizler de Mesih’te tek bedeniz; hem de birbirimizin üyeleriyiz.

⁶Bize verilen kayra oranında çeşitli ruhsal armağanlarımız vardır. Bunlar gerektiği gibi kullanılsın: Peygamberlik etmek için armağan verildiyse, bunu imanımız oranında yapmalıyız. ⁷Başkalarına hizmet etmemiz için armağan verildiyse, hizmet etmeliyiz. Öğretmek içinse, öğretmeliyiz; ⁸öğüt vermek içinse, öğüt vermeliyiz. Bağışta bulunan bunu cömertçe yapsın. Yöneticilik eden gayretle yönetsin. Merhamet eden bunu sevinçle yerine getirsin.

⁹Sevgi ikiyüzlülükten uzak olmalı. Kötüden iğrenin, iyiye sarılın. ¹⁰Kardeşlik sevgisiyle birbirinize içtenlikle bağlanın. Birbirinizle yarışırcasına karşılıklı saygı gösterin. ¹¹Çalışkanlıktan uzaklaşmayın, ruhta ateşli olun, Rab’be hizmet edin. ¹²Taşıdığınız umut sizlere sevinç versin. Çektiğiniz acılara katlanın, sürekli dua edin. ¹³Gereksinmesi olan kutsallara yardım elini uzatın, konukseverlik gösterin.

¹⁴Sizlere saldıranlara iyilik dileyin. Evet, iyilik dileyin, lanet etmeyin. ¹⁵Sevinenlerle birlikte siz de sevinin, ağlayanlarla birlikte siz de ağlayın. ¹⁶Birbirinize karşı aynı düşüncede olun. Böbürlenmeyin, tersine, küçümsenen kişilerle arkadaşlık kurun.

Aziz Luka İncil’inden Sözler [Lk 14,15-24]

¹⁵Sofrada oturanlardan biri bunu duyunca, İsa’ya, “Tanrı’nın Hükümranlığı’nda yemek yiyecek kişiye ne mutlu!” dedi.

¹⁶İsa ona şu simgesel öyküyü anlattı: “Bir adam büyük bir şölen düzenledi, pek çok kişi çağırdı. ¹⁷Şölen saati gelince çağrılılara, ‘Buyurun, her şey hazır’ diye bilgi vermesi için kölesini gönderdi. ¹⁸Ama tümü birden özür bulmaya koyuldular. Birincisi, ‘Bir tarla satın aldım’ dedi, ‘Gidip onu görmeliyim. Lütfen özürümü kabul et.’

¹⁹“Başka biri, ‘Beş çift öküz satın aldım’ dedi, ‘Onları denemeye gidiyorum. Lütfen özürümü kabul et.’ ²⁰Bir başkası da, ‘Yeni evlendim’ dedi, ‘Bu nedenle gelemem.’

²¹“Köle geri dönüp durumu efendisine bildirdi. Bunun üzerine ev sahibi öfkelenerek kölesine buyruk verdi; ‘Hemen kentin caddelerine, sokak aralarına koş. Yoksulları, sakatları, körleri, kötürümleri toplayıp buraya getir.’ ²²Köle, ‘Efendim, buyruğun yerine getirildi’ dedi, ‘Ama daha yer var.’

²³“Efendisi, ‘Yollara, çitlere koş, bulduklarını zorla, gelsinler’ dedi, ‘Öyle ki, evim dolsun. ²⁴Çünkü sana söyleyeyim, şölene çağrılan o adamlardan hiçbiri yemeğimi tatmayacak.’ ”

Yanıtımız: Mezmur 131.

¹Ya RAB, yüreğimde gurur yok,
Gözüm yükseklerde değil.
Büyük işlerle,
Kendimi aşan harika işlerle uğraşmıyorum.

²Tersine, ana kucağında sütten kesilmiş çocuk gibi,
Kendimi yatıştırıp huzur buldum,
Sütten kesilmiş çocuğa döndüm.

³Ey İsrail, RAB’be umut bağla
Şimdiden sonsuza dek!

6031-2-e