Taş Levha

«Komşuların hepsini korku sardı. Bütün bunlar Yahudiye’nin tüm dağlık bölgesinde konuşulmaya başlandı».

— Lk 1,65

Düşünceye yönelten sorular:

1. Elizabet ve Zekeriya’nın arkrabaları nelere şaşırıyorlardı?
2. Şaşırtıcı bir şekilde yaşamlarında Tanrı’nın işlerinin gerçekleştiği birilerini tanıyor musunuz?

Peygamber Yeşaya Kitabından Sözler
[Yeş 49,1-6]

¹ Ey kıyı halkları, işitin beni,
Uzaktaki halklar, iyi dinleyin.
RAB beni ana rahmindeyken çağırdı,
Annemin karnındayken adımı koydu.
² Ağzımı keskin kılıç yaptı,
Elinin gölgesinde gizledi beni.
Beni keskin bir ok yaptı,
Kendi ok kılıfına sakladı.
³Bana, “Kulumsun, ey İsrail,
Görkemimi senin aracılığınla göstereceğim” dedi.
⁴Ama ben, “Boşuna emek verdim” dedim,
“Gücümü boş yere, bir hiç için tükettim.
RAB yine de hakkımı savunur,
Tanrım yaptıklarımın karşılığını verir.”
⁵Kulu olmam için,
Yakup soyunu kendisine geri getirmem,
İsrail’i önünde toplamam için
Rahimde beni biçimlendiren RAB şimdi şöyle diyor:
–O’nun gözünde onurluyum,
Tanrım bana güç kaynağı oldu.–
⁶ “Yakup’un oymaklarını canlandırmak,
Sağ kalan İsrailliler’i geri getirmek için
Kulum olman yeterli değil.
Seni uluslara ışık yapacağım.
Öyle ki, kurtarışım yeryüzünün dört bucağına ulaşsın.”

Habercilerin İşleri Kitabından Sözler
[Hav 13,22-26]

²²Sonra [Saul’] u tahttan indirdi, kral olarak kendilerine Davut’u yükseltti. Ona ilişkin şu tanıklığı bildirdi: ‘İşay oğlu Davut’u gönlüme uygun bir adam olarak gördüm. O her istediğimi yapacak.’

²³“Tanrı vermiş olduğu söz uyarınca İsrail’e Davut’un soyundan İsa’yı kurtarıcı olarak gönderdi. ²⁴Yahya O’nun gelişinden önce tüm İsrail halkına tövbe edip vaftiz edilmelerini bildirdi. ²⁵Yahya hizmetini tamamlamak üzereyken, ‘Benim kim olduğumu sanıyorsunuz?’ dedi, ‘Beklediğiniz kişi ben değilim. Ama benden sonra gelen biri var; ben O’nun ayaklarındaki çarıkların bağını çözmeye bile layık değilim.’ ”

²⁶ “Arkadaşlar, kardeşler! İbrahimoğulları ve aranızda bulunan Tanrı’dan korkan insanlar. Bu kurtuluş bildirisi bizlere gönderildi.

Aziz Luka İncil’inden Sözler
[Lk 1,57-66.80] 

⁵⁷Elizabet’in doğurma zamanı gelince, dünyaya bir oğul getirdi. ⁵⁸Komşularıyla akrabaları Rab’bin ona ne denli merhamet ettiğini duyunca onunla birlikte sevindiler. ⁵⁹Sekizinci gün çocuğu sünnet etmeye geldiler. Ona babası Zekeriya’nın adını koymak istediler. ⁶⁰Ama annesi, “Hayır, adı Yahya olacak” dedi. ⁶¹Onlar, “Akrabaların içinde bu adı taşıyan kimse yok!” dediler. ⁶²Bunun üzerine çocuğa hangi adı koymak istediğini işaretle babasına sordular. ⁶³Zekeriya bir taş levha istedi ve, “Adı Yahya’dır” diye yazdı. Herkes şaşıp kaldı. ⁶⁴O anda Zekeriya’nın ağzı açıldı, dili çözüldü. Tanrı’yı yücelten sözler söyledi.

⁶⁵Komşuların hepsini korku sardı. Bütün bunlar Yahudiye’nin tüm dağlık bölgesinde konuşulmaya başlandı. ⁶⁶Olayı duyanların hepsi, “Nasıl bir çocuk olacak bu” diye düşünüyorlardı. Çünkü Rab’bin eli Yahya ileydi.

⁸⁰Yahya gelişiyor, ruhça güçleniyordu. İsrail’e görüneceği güne dek çöllerde kaldı.

Yanıtımız: Mezmur 139.

¹Ya RAB, sınayıp tanıdın beni.
²Oturup kalkışımı bilirsin,
Niyetimi uzaktan anlarsın.
³Gittiğim yolu, yattığım yeri inceden inceye elersin,
Bütün yaptıklarımdan haberin var.
¹³İç varlığımı sen yarattın,
Annemin rahminde beni sen ördün.
¹⁴Sana övgüler sunarım,
Çünkü müthiş ve harika yaratılmışım.
Ne harika işlerin var!
Bunu çok iyi bilirim.
¹⁵Gizli yerde yaratıldığımda,
Yerin derinliklerinde örüldüğümde,
Bedenim senden gizli değildi.

0624. Aziz Vaftizci Yahya’nın Doğumu.