Bizimle Kal

«Peygamberlerin söylediği bunca şeye inanmakta yüreği ağır davrananlar! Mesih’in bunları çekmesi ve yüceliğine girmesi gerekli değil miydi?»

— Lk 24,25-26

Düşünceye yönelten sorular:

1. Emmaos giden öğrencilerin duygusal durumu neydi, neyi konuşuyorlardı?
2. İsa Mesih, iki öğrencisinin Yeruşalim’e geri dönmesine aracılık ettiği gibi, bu Paskalya sırasında umudunuzu ve sevginizi nasıl yeniden canlandırır?

Habercilerin İşleri Kitabından Sözler [İşler 3,1-10]

¹Petrus’la Yuhanna öğleden sonra saat üçte –dua zamanında– tapınağa çıkıyorlardı. ²Doğuştan kötürüm bir adam her gün oraya getirilir, tapınağın Güzel adındaki kapısına bırakılırdı. Tapınağa gelen gidenden yardım dilerdi. ³Adam Petrus’la Yuhanna’nın tapınağa girdiklerini görünce, yine yardım diledi. ⁴Petrus’la Yuhanna gözlerini ona çevirip, “Bize bak” dediler. ⁵Adam onlardan bir yardım alacağını umarak dikkatle onlara baktı.

⁶Petrus, “Bende ne gümüş var, ne de altın” dedi, “Ama sana bende olanı veriyorum. Nasıralı İsa Mesih adıyla kalk ve yürü!”

⁷Sonra adamı sağ elinden tutarak ayağa kaldırdı. O anda adamın ayaklarıyla ayak bilekleri sapasağlam oldu. ⁸Yerinden sıçrayarak ayağa kaltı ve yürüdü. Onlarla birlikte tapınağa girdi. Bir yandan sevinçle sıçrayarak yürüyor, bir yandan da Tanrı’ya övgü sunuyordu. ⁹Bütün halk onun yürüdüğünü ve Tanrı’yı övdüğünü gördü. ¹⁰Onun tapınağın Güzel denen kapısında oturup yardım isteyen kişi olduğunu anlayınca, adamdaki bu değişiklikten ötürü gözlerine inanamadılar, çok şaşırdılar.

Aziz Luka İncil’inden Sözler [Lk 24,13-35]

¹³O gün onlardan ikisi Yeruşalim’den yaklaşık on bir kilometre uzaklıkta Emmaos denen bir kasabaya gidiyordu. ¹⁴Olup bitenleri birbirleriyle konuşuyorlardı. ¹⁵Onlar konuşup tartışırken İsa yaklaştı, onlarla birlikte yürüdü. ¹⁶Ne var ki, gözleri İsa’yı tanımaktan alıkondu. ¹⁷İsa, “Yolda yürürken birbirinizle konuşup durduğunuz nedir?” diye sordu. Duraksadılar. Üzüntü içindeydiler.

¹⁸Bunlardan adı Kleopas olan İsa’yı yanıtladı: “Bu günlerde Yeruşalim’de olup da orada geçen olaylardan hiç haberi olmayan tek kişi sen misin?” ¹⁹İsa, “Hangi olaylar?” diye sordu. “Nasıralı İsa’ya ilişkin olaylar” dediler, “Tanrı’nın önünde de, tüm halkın önünde de işleri ve sözleriyle güçlü bir peygamber olan İsa’ya.

²⁰“Başkâhinlerimiz ve yöneticilerimiz O’nu ölümle yargılanması için valiye verdiler; sonra O’nu çarmıha gerdiler. ²¹Oysa biz İsrail’i kurtaracak kişinin O olacağını umuyorduk. Üstelik bütün bunlar olduktan üç gün sonra, ²²aramızdan bazı kadınlar bizi şaşkına çevirdiler. Sabahın çok erken saatinde mezara uğradılar. ²³Ama O’nun cesedini bulamadılar. Gelip bize, bir görüm gördüklerini, meleklerin O’nun yaşadığını bildirdiğini söylediler. ²⁴Bizimle birlikte olanlardan bazıları mezara gittiler; her şeyin kadınların anlattığı gibi olduğunu gördüler. Ama O’nu görmediler.”
²⁵İsa, “Ey akılsız insanlar!” dedi, “Peygamberlerin söylediği bunca şeye inanmakta yüreği ağır davrananlar! ²⁶Mesih’in bunları çekmesi ve yüceliğine girmesi gerekli değil miydi?”

²⁷Musa’dan ve bütün peygamberlerden başlayarak, Kutsal Yazılar’ın tümünde kendisine ilişkin gerçekleri onlara anlattı. ²⁸Gitmekte oldukları kasabaya yaklaştıklarında İsa daha ileriye gidecekmiş gibi davrandı. ²⁹Ama O’nu zorlayarak, “Bizimle kal” dediler, “Çünkü akşam bastırıyor ve gün sona eriyor.” İsa onlarla kalmak üzere içeri girdi.

³⁰Kendileriyle birlikte sofraya oturdu. Ekmeği aldı, şükür sunduktan sonra bölüp onlara verdi. ³¹İşte o zaman gözleri açıldı ve O’nu tanıdılar. Sonra İsa görünmez oldu. ³²Birbirlerine, “Yolda O bizimle konuşur, Kutsal Yazılar’ı açıklarken, içimizde yüreklerimiz yanıp tutuşmuyor muydu?” dediler.

³³Hemen o saatte kalkıp Yeruşalim’e geri döndüler. Onbirler’i ve onlarla birliktekileri toplanmış buldular. ³⁴“Rab gerçekten dirildi ve Simun’a göründü” diyorlardı. ³⁵Onlar da yolda geçen olayları ve İsa’yı ekmek bölerken nasıl tanıdıklarını anlattılar.

Yanıtımız: Mezmur 105.

¹ RAB’be şükredin, O’nu adıyla çağırın,
Halklara duyurun yaptıklarını!
²O’nu ezgilerle, ilahilerle övün,
Bütün harikalarını anlatın!
³Kutsal adıyla övünün,
Sevinsin RAB’be yönelenler!
⁴ RAB’be ve O’nun gücüne bakın,
Durmadan O’nun yüzünü arayın!
⁵-⁶Ey sizler, kulu İbrahim’in soyu,
Seçtiği Yakupoğulları,
O’nun yaptığı harikaları,
Olağanüstü işlerini
Ve ağzından çıkan yargıları anımsayın!
⁷Tanrımız RAB O’dur,
Yargıları bütün yeryüzünü kapsar.
⁸-⁹ O antlaşmasını,
Bin kuşak için verdiği sözü,
İbrahim’le yaptığı antlaşmayı,
İshak için içtiği andı sonsuza dek anımsar.

5001-3. Paskalya Haftası.