Kimi arıyorsun?

«İsa Meryem’e, “Bana dokunma” dedi, “Çünkü daha Baba’nın yanına çıkmadım. Ama kardeşlerime git ve bildir. Babam’ın ve Babanız’ın, Tanrım’ın ve Tanrınız’ın yanına çıkıyorum.”»

— Yh 20,17

Düşünceye yönelten sorular:

1. Magdalalı Meryem mezarın yanına gelmiş İsa’yı kim sandı?
2. Diyalog boyunca Meryem’de yaşanan değişimi gözlemleyebilir misiniz? Tanrı hakkındaki varsayımlarınızın değiştiği anılarınız var mı?

Habercilerin İşleri Kitabından Sözler [İşler 2,36-41]

³⁶“Bu nedenle, bütün İsrail halkı kesin olarak bilsin ki, Tanrı O’nu –sizin çarmıha gerdiğiniz İsa’yı– Rab ve Mesih olarak atadı.”

³⁷Bu sözleri duyduklarında yüreklerine hançer saplanmış gibi oldu. Petrus’a ve öbür habercilere: “Kardeşler, öyleyse biz ne yapmalıyız?” diye sordular. ³⁸Petrus onları şöyle yanıtladı: “Tövbe edin ve günahlarınızın bağışlanması için her biriniz İsa Mesih’in adıyla vaftiz edilsin. Böylece Kutsal Ruh armağanını alacaksınız. ³⁹Çünkü bu vaat sizlere, çocuklarınıza ve uzakta olan herkesedir; Tanrımız Rab’bin kendisini çağırdığı herkese.”

⁴⁰Petrus daha birçok sözle tanıklıkta bulundu. “Bu sapkın kuşaktan kurtulun” diyerek onlara öğüt verdi. ⁴¹Onun sözünü benimseyenler vaftiz edildiler. Böylece o gün yaklaşık üç bin kişi inanlılara katıldı.

Aziz Yuhanna İncil’inden Sözler [Yh 20,11-18]

¹¹Meryem dışarda, mezara dönmüş ağlıyordu. Ağlayarak eğilip mezarın içine baktı. ¹²İsa’nın cesedinin yatmış olduğu yerde, biri baş, öbürü ayaklar yönünde, beyazlara bürünmüş iki meleğin oturduğunu gördü. ¹³Melekler, “Ey kadın, niçin ağlıyorsun?” diye sordular. Meryem, “Çünkü Rabbim’i almışlar, O’nu nereye koyduklarını bilmiyorum!” diye yanıtladı.

¹⁴Bu sözleri söyleyince geriye döndü ve İsa’nın orada durduğunu gördü. Ama O’nun İsa olduğunu anlamadı. ¹⁵İsa ona, “Ey kadın, niçin ağlıyorsun?” diye sordu, “Kimi arıyorsun?” Meryem O’nun bahçıvan olduğunu sanarak, “Efendim” dedi, “O’nu sen götürdünse, nereye koyduğunu bildir ki, O’nu oradan alayım.”

¹⁶İsa, “Meryem!” dedi. Meryem İbranice, “Rabbuni!” dedi. (Bunun anlamı Öğretmen’dir.)

¹⁷İsa Meryem’e, “Bana dokunma” dedi, “Çünkü daha Baba’nın yanına çıkmadım. Ama kardeşlerime git ve bildir. Babam’ın ve Babanız’ın, Tanrım’ın ve Tanrınız’ın yanına çıkıyorum.”

¹⁸Magdalalı Meryem varıp öğrencilere Rab’bi gördüğünü bildirdi ve O’nun söylediklerini aktardı.

Yanıtımız: Mezmur 33.

⁴Çünkü RAB’bin sözü doğrudur,
Her işi sadakatle yapar.
⁵Doğruluğu, adaleti sever,
RAB’bin sevgisi yeryüzünü doldurur.
¹⁸Ama RAB’bin gözü kendisinden korkanların,
Sevgisine umut bağlayanların üzerindedir;
¹⁹Böylece onları ölümden kurtarır,
Kıtlıkta yaşamalarını sağlar.
²⁰Umudumuz RAB’dedir,
Yardımcımız, kalkanımız O’dur.
²²Madem umudumuz sende,
Sevgin üzerimizde olsun, ya RAB!

5001-2. Paskalya Haftası.