Öğretmen ve Rab

« Petrus, “Hiçbir zaman ayaklarımı yıkamayacaksın” dedi. İsa, “Yıkamazsam yanımda payın olmaz” diye yanıt verdi.»

— Yh 13,8

Düşünceye yönelten sorular:

1. İsa, ne amaçla öğrencilerinin ayaklarını yıkadı?
2. Okumada hangi kısım özellikle sizin dikkatinizi çekti?

Mısır’dan Çıkış Kitabından Sözler [Çıkış 12,1-8. 11-14]

¹ ² RAB Mısır’da Musa’yla Harun’a, “Bu ay sizin için ilk ay, yılın ilk ayı olacak” dedi, ³“Bütün İsrail topluluğuna bildirin: Bu ayın onunda herkes ailesine göre kendi ev halkına birer kuzu alacak. ⁴Eğer bir kuzu bir aileye çok geliyorsa, aile bireylerinin sayısı ve herkesin yiyeceği miktar hesaplanacak ve aile kuzuyu en yakın komşusuyla paylaşabilecek. ⁵Koyun ya da keçilerden seçeceğiniz hayvan kusursuz, erkek ve bir yaşında olmalı. ⁶Ayın on dördüne kadar ona bakacaksınız. O akşamüstü bütün İsrail topluluğu hayvanları boğazlayacak. ⁷Hayvanın kanını alıp, etin yeneceği evin yan ve üst kapı sövelerine sürecekler. ⁸O gece ateşte kızartılmış et mayasız ekmek ve acı otlarla yenmelidir. ¹¹Eti şöyle yemelisiniz: Beliniz kuşanmış, çarıklarınız ayağınızda, değneğiniz elinizde olmalı. Eti çabuk yemelisiniz. Bu RAB’bin Fısıh kurbanıdır. ¹²“O gece Mısır’dan geçeceğim. Hem insanların hem de hayvanların bütün ilk doğanlarını öldüreceğim. Mısır’ın bütün ilahlarını yargılayacağım. Ben RAB’bim. ¹³Bulunduğunuz evlerin üzerindeki kan sizin için belirti olacak. Kanı görünce üzerinizden geçeceğim. Mısır’ı cezalandırırken ölüm saçan size hiçbir zarar vermeyecek. ¹⁴Bu gün sizin için anma günü olacak. Bu günü RAB’bin bayramı olarak kutlayacaksınız. Gelecek kuşaklarınız boyunca sürekli bir kural olarak bu günü kutlayacaksınız.”

Aziz Pavlus’un Korintoslulara 1. Mektubundan Sözler [1Kor 11,23-26]

²³Rab’den aldığımı sizlere ilettim. Rab İsa ele verildiği gece ekmek aldı, ²⁴teşekkür sunduktan sonra onu böldü ve, “Bu sizler için verilen bedenimdir” dedi, “Bunu anılmam için yapın!” ²⁵Aynı biçimde, akşam yemeğinden sonra kâseyi aldı ve, “Bu kâse kanımda yeni antlaşmadır” dedi, “Her içtiğinizde bunu beni anmak için yapın.” ²⁶Bu nedenle, her ekmeği yediğiniz ve kâseden içtiğiniz zaman Rab’bin gelişine dek Rab’bin ölümünü bildirmiş olursunuz.

Aziz Yuhanna İncil’inden Sözler [Yh 13,1-15]

¹ Fısıh Bayramı’ndan önce, İsa bu dünyadan ayrılıp Baba’ya gitme saatinin geldiğini biliyordu. Dünyada kendisinin olanları hep sevmişti. Onları sonuna dek sevdi.

²Akşam yemeği sürerken, iblis, Simun oğlu Yahuda İşkaryot’un yüreğine İsa’yı ele verme düşüncesini koymuş bulunuyordu.

³İsa Baba’nın her şeyi kendi ellerine verdiğini ve Tanrı’dan gelmiş olup yine Tanrı’ya gittiğini biliyordu. ⁴Yemekten kalktı, giysilerini bir yana koydu, bir havlu alıp beline sardı. ⁵Sonra leğene su koyup öğrencilerin ayaklarını yıkamaya ve beline sarılı havluyla kurulamaya koyuldu. ⁶Simun Petrus’a geldiğinde, Simun, “Ya Rab” dedi, “Sen mi benim ayaklarımı yıkıyorsun?”

⁷İsa, “Ne yaptığımı şimdi anlamıyorsun, ama ileride anlayacaksın” diye yanıtladı. ⁸Petrus, “Hiçbir zaman ayaklarımı yıkamayacaksın” dedi. İsa, “Yıkamazsam yanımda payın olmaz” diye yanıt verdi.

⁹Simun Petrus, “Öyleyse, ya Rab, yalnız ayaklarımı değil, ellerimi ve başımı da yıka!” dedi. ¹⁰İsa, “Yıkananın ayaklarından başka yerinin yıkanmaya gereksinmesi yoktur” dedi, “O tümden temizdir. Siz de temizsiniz. Ama hepiniz değil!” ¹¹Çünkü İsa kendini ele verecek olanı biliyordu. Bunun için, “Hepiniz temiz değilsiniz” demişti. ¹²Onların ayaklarını yıkadıktan sonra giyinip sofraya oturdu. “Size ne yaptığımı biliyor musunuz?” diye sordu, ¹³“Beni Öğretmen ve Rab diye çağırıyorsunuz. Doğru söylüyorsunuz. Çünkü ben O’yum. ¹⁴Ben Rab ve Öğretmen’ken ayaklarınızı yıkadığıma göre, siz de birbirinizin ayaklarını yıkamakla yükümlüsünüz. ¹⁵Yaptığımın aynısını siz de birbirinize yapasınız diye size bir örnek gösterdim.

Yanıtımız: Mezmur 116.

¹²Ne karşılık verebilirim RAB’be,
Bana yaptığı onca iyilik için?
¹³Kurtuluş sunusu olarak kadeh kaldırıp
RAB’bi adıyla çağıracağım.
¹⁵ RAB’bin gözünde değerlidir
Sadık kullarının ölümü.
¹⁶Ya RAB, ben gerçekten senin kulunum;
Kulun, hizmetçinin oğluyum,
Sen çözdün bağlarımı.
¹⁷Ya RAB, seni adınla çağırıp
Şükran kurbanı sunacağım.
¹⁸ RAB’be adadıklarımı yerine getireceğim
Bütün halkının önünde. . .

4007-4