İnsanken Tanrı
« Eğer Babam’ın işlerini yapmıyorsam, bana iman etmeyin. Yok eğer yapıyorsam, bana iman etmeseniz bile yapılan işlere inanın. »
— Yh 10,37-38
Düşünceye yönelten sorular:
- İsa’nın sözleri, onu öldürmek üzere olan Yahudi yetkilileri ikna ediyor mu?
- Siz de insanları Tanrı adına haksız yere mahkum ettiniz mi?
- Bu okumada neyi çok zor buluyorsunuz, hangi kısımlarını kendiniz için netleştirmek istiyorsunuz?
Peygamber Yeremya Kitabından Sözler [Yer 20,10-13]
¹⁰ Birçoğunun, “Her yer dehşet içinde!
Suçlayın! Suçlayalım onu!” diye fısıldaştığını duydum.
Bütün güvendiğim insanlar düşmemi gözlüyor,
“Belki kanar, onu yeneriz,
Sonra da öcümüzü alırız” diyorlar.
¹¹Ama RAB güçlü bir savaşçı gibi benimledir.
Bu yüzden bana eziyet edenler tökezleyecek,
Üstün gelemeyecek,
Başarısızlığa uğrayıp büyük utanca düşecekler;
Onursuzlukları sonsuza dek unutulmayacak.
¹²Ey doğru kişiyi sınayan,
Yüreği ve düşünceyi gören Her Şeye Egemen RAB!
Davamı senin eline bırakıyorum.
Onlardan alacağın öcü göreyim!
¹³Ezgiler okuyun RAB’be!
Övün RAB’bi!
Çünkü yoksulun canını kötülerin elinden O kurtardı.
Aziz Yuhanna İncil’inden Sözler [Yh 10,31-42]
³¹Yahudi yetkililer yine O’nu taşlamak için taşlara sarıldılar. ³²İsa onlara şöyle dedi: “Size Baba’dan gelen sayısız değerli işler gösterdim. Bu işlerden hangisi için beni taşlıyorsunuz?” ³³Yahudi yetkililer, “Seni değerli bir iş yüzünden değil, sövdüğünden taşlıyoruz” diye karşılık verdiler, “Çünkü sen bir insanken kendini Tanrı yerine koyuyorsun.”
³⁴ İsa şöyle yanıtladı: “Kutsal Yasanız’da, Tanrı’nın, ‘Ben buyurdum: Siz ilahlarsınız’ dediği yazılı değil mi? ³⁵O’nun Tanrı’nın sözünün iletildiği kişiler için İlahlar sözünü kullandığını ve Kutsal Yazı’nın bozulamayacağını biliyoruz. ³⁶‘Tanrı’nın Oğlu’yum’ dediğim için, Baba’nın kutsayıp dünyaya gönderdiği kişiye mi sövüyorsun diyorsunuz siz? ³⁷Eğer Babam’ın işlerini yapmıyorsam, bana iman etmeyin. ³⁸Yok eğer yapıyorsam, bana iman etmeseniz bile yapılan işlere inanın. Öyle ki, Baba’nın bende, benim de Baba’da olduğumu bilip anlayasınız.”
³⁹Bunun üzerine, O’nu yine yakalamaya yeltendiler. Ama İsa ellerinden sıyrılıp gitti.
⁴⁰İsa yine Ürdün Irmağı’nın öbür yakasında Yahya’nın başlangıçta vaftiz ettiği yere gitti ve orada kaldı. ⁴¹Birçok kişi O’na geldi. “Yahya hiçbir mucize yapmadı; ama Yahya’nın bu adam için söylediği her şey doğru çıktı” diyorlardı. ⁴²Orada birçokları O’na iman etti.
Yanıtımız: Mezmur 18.
² RAB benim kayam, sığınağım, kurtarıcımdır,
Tanrım, kayam, sığınacak yerimdir,
Kalkanım, güçlü kurtarıcım, korunağımdır!
³Övgüye değer RAB’be seslenir,
Kurtulurum düşmanlarımdan.
⁴Ölüm iplerine dolanmıştım,
Yıkım selleri basmıştı beni,
⁵Ölüler diyarının bağları sarmıştı,
Ölüm tuzakları çıkmıştı karşıma.
⁶Sıkıntı içinde RAB’be yakardım,
Yardıma çağırdım Tanrım’ı.
Tapınağından sesimi duydu,
Haykırışım kulaklarına ulaştı.
⁷O zaman yeryüzü sarsılıp sallandı,
Titreyip sarsıldı dağların temelleri,
Çünkü RAB öfkelenmişti.
4005-5.


