Yalanın Bedeli

«Ben de seni yargılamıyorum . . . Git ve bundan böyle günah işleme.»

— Yh 8,11

Düşünceye yönelten sorular:

1. Dinsel yorumcularla Ferisiler, suçüstü yakalanmış kadını ne amaçla İsa’ya getirdiler?
2. Okuduğumuz hikayelerde sizin dikkatinizi özellikle ne çekti?

Peygamber Daniel Kitabından Sözler (Suzanna Kitabından Sözler) [Dan 13 (Suzanna 1),1-9. 15-17. 19-30. 33-62 veya 13,41-62]

¹Babil’de Yoakim adında bir adam yaşıyordu. ²Bu adam Hilkiya’nın kızı Suzanna adında güzel bir kadınla evlenmişti. Suzanna çok inançlı bir kadındı. ³Ailesi inançlı Yahudiler’dendi ve kızlarına Musa’nın yasasını öğretmişlerdi. ⁴Yoakim çok zengin bir adamdı. Evinin çevresinde çok güzel bahçeler vardı. Yahudiler sık sık orada toplanırlardı, çünkü herkes Yoakim’e çok saygı duyardı.

⁵ ⁶Birbirinden davacı olanlar Yoakim’in evine giderdi, çünkü orada iki yargıç görevlerini yerine getiriyordu. Yahudi toplumunun ileri gelenlerinden iki kişi bu göreve yeni atanmıştı. Bunlar için Rab şöyle demişti: “Babil’e kötülük girdi. Çünkü yargıçlar halka yol göstermeyi başaramıyorlar.”

⁷Öğle vakti herkes gittikten sonra, Suzanna kocasının bahçesinde yürüyüşe çıkardı. ⁸Suzanna o iki yargıcı öyle cezbediyordu ki, onu görebilmek için orada beklerlerdi. ⁹Suzanna’ya duydukları istek bir saplantıya dönüştü. Artık dua etmez oldular, yargıç olarak sorumluluklarını unuttular.

¹⁵Böylece uygun zamanı bekliyorlardı. Bir gün Suzanna her zamanki gibi iki hizmetçi kızla bahçeye çıktı. ¹⁶Bahçede iki yargıçtan başka kimse yoktu. Saklanmış, Suzanna’yı gözlüyorlardı. Hava çok sıcaktı ve Suzanna banyo yapmaya karar verdi. ¹⁷Ardından hizmetçilerine şöyle dedi: “Bana banyo yağı ve koku getirin, rahatsız edilmemem için kapıları kilitleyin.”

¹⁹Hizmetçiler gider gitmez iki yargıç saklandıkları yerden hemen ortaya çıktılar. Suzanna’ya koşup şöyle dediler: ²⁰”Kapılar kilitli, bizi kimse görmez. Seninle yatmak için yanıp tutuşuyoruz, istediğimizi bize ver. ²¹Eğer vermezsen, mahkemeye gidip genç bir adamla yalnız kalmak için hizmetçilerini uzaklaştırdığını söyleyeceğiz. Bu konuda ant içeceğiz.” ²²Suzanna inleyerek şöyle dedi: “Bu işte kurtuluş yok. Size teslim olursam, zina işlediğim için ölüme mahkûm edilebilirim. Sizi reddedersem, yine de bana tuzak kuracaksınız. ²³Ama Rabbim’e karşı günah işlemektense, sizin masum kurbanınız olmayı yeğlerim.” ²⁴Ardından Suzanna elinden geldiği kadar yüksek sesle bağırmaya başladı. İki yargıç da bağıra bağıra onu suçladı. ²⁵Bir tanesi koşup kapıları açtı. ²⁶Evdeki hizmetçiler gürültüyü duyunca Suzanna’ya ne olduğunu görmek için yan kapıdan bahçeye koştular. ²⁷Yargıçlar öykülerini onlara anlatınca hizmetçiler tiksinip utandı. O güne dek Suzanna için asla böyle bir şey söylenmemişti. ²⁸Ertesi gün halk Yoakim’in evinde toplandı. Kötü planlarını uygulayıp Suzanna’yı ölüme mahkûm ettirmeye kesin kararlı olan iki yargıç da oraya geldi. ²⁹Herkesin önünde şöyle dediler: “Hilkiya’nın kızı, Yoakim’in eşi Suzanna’yı getirin.” Onu çağırdıkları zaman ³⁰Suzanna, annesi, babası, çocukları ve bütün akrabalarıyla birlikte geldi.

³³Suzanna’nın ailesi ve orada bulunan herkes ağlıyordu. ³⁴Ardından iki yargıç halkın önünde ayağa kalktı, ellerini Suzanna’nın başına koyup onu suçlamaya başladı. ³⁵Suzanna ağlıyordu, ama Rabbi’ne inanıyordu. Onun için başını göğe doğru kaldırdı. ³⁶İki adam şöyle tanıklık etti: “Biz bahçede yürüyorduk. Ardından bu kadın iki hizmetçi kızla geldi. Asıl kapıları kilitledi ve hizmetçilerine gitmelerini söyledi. ³⁷Sonra bahçede saklanan genç bir adam ona yaklaştı ve onunla birleşti. ³⁸Biz bahçenin bir köşesindeydik ve olup bitenleri görünce koşup geldik. ³⁹Onları bu eylemi işlerken yakaladık. Adamı tutmaya çalıştık, ama o bizim için çok güçlüydü. Koşup kapıları açtı ve kaçtı. ⁴⁰Kadını yakalamayı başardık. Ona adamın kimliğini sorduk, ama yanıt vermeyi reddetti. Doğru tanıklık ettiğimize ant içiyoruz.” ⁴¹Bu iki adam hem toplumun önderlerindendi, hem de yargıçtı. Bu yüzden halk onların öyküsüne inandı, Suzanna’yı ölüme mahkûm etti.

⁴²Suzanna yüksek sesle bağırdı: “Ey ölümsüz Tanrı, senden hiç bir şey gizlenemez. Sen tüm olacakları önceden bilirsin.  ⁴³Şimdi ölmek üzereyim, ama suçsuz olduğumu biliyorsun. Bu adamların yalan söylediğini biliyorsun. Ben neden öleyim?” ⁴⁴Rab Suzanna’nın duasını duydu, ⁴⁵ölüme mahkûm edilmek üzereyken Daniel adındaki genç bir adamı konuşturdu.

⁴⁶Daniel şöyle bağırdı: “Onun ölümüne neden olan taraflardan biri olmayı reddediyorum!”  ⁴⁷Herkes dönüp ona baktı ve sordu: “Neler söylüyorsun?” ⁴⁸Daniel onların önünde ayağa kalkıp şöyle dedi: “Ey İsrail ulusu, neden davranışın bu denli saçma? Böyle bir tanıklıkla İsrailli bir kadını ölüme mi mahkûm edeceksin? Doğruyu anlamaya bile çalışmadın. ⁴⁹Dava yeniden açılsın. Bu adamların tanıklığı yalandı.” ⁵⁰Ardından herkes davanın bakıldığı yere geri döndü. Yetkililer Daniel’e şöyle dediler: “Genç yaşına karşın Tanrı sana bilgelik verdi. Onun için bize katıl ve ne demek istediğini açıkla.” ⁵¹Daniel onlara şöyle dedi: “İki yargıcı birbirinden ayırın ve bırakın da onları ayrı ayrı sorguya çekeyim.”

⁵²Daniel ilk yargıcı çağırdı ve ona şöyle dedi: “Kötülüklerde yaşlanmış ihtiyar, şimdi tüm günahlarının hesabını vereceksin. ⁵³Adil olmayan kararlar verdin. Suçsuz bir insanı ölüme mahkûm etmeyin diyen Rab’be karşın, suçsuzları mahkûm ettin, suçluları serbest bıraktın. ⁵⁴Bu iki kişiyi ahlaksız ilişkide bulunurken gerçekten gördünse söyle bakalım, onlar hangi ağacın altındaydı?” Yargıç, “Küçük bir zamk ağacının altında” dedi.  ⁵⁵Daniel şöyle dedi: “Peki! Bu yalanın bedelini hayatınla ödeyeceksin. Seni balta ile iki parçaya ayırması için Tanrı’nın meleğine şimdiden buyruk verildi.” ⁵⁶Ardından ilk yargıç oradan uzaklaştırıldı, ikincisi Daniel’in önüne getirildi. Daniel ona şöyle dedi: “Yahudi’den çok Kenanlı birine benziyorsun. Bu kadının güzelliği yargını doğru yoldan saptırdı ve şehvet düşünceni bulandırdı. ⁵⁷İsrail’in kadınları senden korktuğu için onlarla istediğini yapmaya alışkınsın. Ama bir Yahudi kızı senin kötülüğüne ortak olmaz.

⁵⁸Şimdi söyle bakalım, onları hangi ağacın altında gördün?” İkinci yargıç şöyle yanıt verdi: “Büyük bir meşe ağacının altında.” ⁵⁹Daniel şöyle dedi: “Peki! Bu yalanın bedelini hayatınla ödeyeceksin. Tanrı’nın meleği elinde kılıç seni ikiye bölmek için hazır bekliyor. Böylece ikinizden de kurtulacağız.”

⁶⁰Bunun üzerine bütün insanlar bağırarak Tanrı’yı övdüler. Tanrı kendisine inanıp güvenenleri kurtarır. ⁶¹Herkes iki yargıca karşı cephe aldı, çünkü Daniel ant içtikleri halde yalan söylediklerini kanıtlamıştı. ⁶²Musa’nın yasası uyarınca, yalancı tanıklık edenler, suçlulara verilecek ceza ile cezalandırılır. Böylece iki yargıç ölüme mahkûm edildi, suçsuz bir kadının hayatı kurtuldu.

Aziz Yuhanna İncil’inden Sözler [Yh 8,1-11]

¹İsa da Zeytinlik Dağı’na gitti. ²Sabahın çok erken saatinde yine tapınağa döndü. Bütün halk O’nun yanına geldi. İsa oturup onlara öğretmeye başladı.

³ Dinsel yorumcularla Ferisiler, zina ederken yakalanmış bir kadın getirip ortaya çıkardılar. ⁴İsa’ya, “Öğretmen” dediler, “Bu kadın zina işlerken suçüstü yakalandı. ⁵Musa Kutsal Yasa’da bu gibilerin taşlanmasını bize buyurmuştur. Sen bu işe ne dersin?” ⁶Bunu İsa’yı denemek için söylüyorlardı. Öyle ki, O’nu suçlu çıkarabilsinler. İsa yere eğilmiş, parmağıyla toprağa yazı yazıyordu. ⁷Kendisine soru sormakta diretmeleri üzerine doğruldu. “Aranızda kim günahsızsa, kadına ilk taşı o atsın!” dedi. ⁸Yeniden yere eğilip parmağıyla toprağa yazmaya başladı. ⁹Bunu işitince, yaşlılarından başlayarak, teker teker sonuncusuna varıncaya dek çekilip gittiler. İsa tek başına kaldı. Kadın da orta yerde duruyordu. ¹⁰İsa doğrulup ona, “Ey kadın, seni yargılayanlar nerede?” dedi, “Kimse seni suçlu çıkarmadı mı?” ¹¹Kadın, “Hiç kimse, ya Rab!” deyince İsa, “Ben de seni yargılamıyorum” dedi, “Git ve bundan böyle günah işleme.”

Yanıtımız: Mezmur 23.

¹ RAB çobanımdır,
Eksiğim olmaz.
²  Beni yemyeşil çayırlarda yatırır,
Sakin suların kıyısına götürür.
³İçimi tazeler,
Adı uğruna bana doğru yollarda öncülük eder.
⁴Karanlık ölüm vadisinden geçsem bile,
Kötülükten korkmam.
Çünkü sen benimlesin.
Çomağın, değneğin güven verir bana.
⁵Düşmanlarımın önünde bana sofra kurarsın,
Başıma yağ sürersin,
Kâsem taşıyor.
⁶Ömrüm boyunca yalnız iyilik ve sevgi izleyecek beni,
Hep RAB’bin evinde oturacağım.

4005-1.