Bulunmuş Oğul

«Kalkıp babama gideyim, göğe ve sana karşı günah işledim, baba, diyeyim. ¹⁹Bundan böyle oğlun olmaya yaraşır biri değilim.»

— Lk 15,18-19

Düşünceye yönelten sorular:

1. Baba kaybolmuş oğlunu nasıl karşıladı, neler yaptı?
2. İsa’nın bu hikayeyi kime anlattığına, iki çocuğun kimi temsil ettiğine ve diğer detay ve sembollere dikkat edebilir misiniz?
3. Bu pasajın sizin için özel bir önemi var mı?

Peygamber Mika Kitabından Sözler [Mika 7,14-15. 18-20]

¹⁴Ya RAB, mirasın olan
Ve Karmel’in ortasındaki ormanda ayrı yaşayan sürünü, halkını
Değneğinle güt.
Geçmişte olduğu gibi,
Başan’da ve Gilat’ta beslensinler.
¹⁵Bizi Mısır’dan çıkardığın günlerdeki gibi,
Harikalar yarat halkın için.
¹⁸Senin gibi suçları silen,
Kendi halkından geride kalanların isyanlarını bağışlayan başka tanrı var mı?
Sonsuza dek öfkeli kalmazsın,
Çünkü merhametten hoşlanırsın.
¹⁹Bize yine acıyacaksın,
Çiğneyeceksin suçlarımızı ayak altında.
Bütün günahlarımızı denizin dibine atacaksın.
²⁰Geçmişte atalarımıza ant içtiğin gibi,
Yakup’un ve İbrahim’in torunları olan bizlere de
Verdiğin sözü tutacak ve sadık kalacaksın.

Aziz Luka İncil’inden Sözler [Lk 15,1-3. 11-32]

¹ Gümrük parası toplayanlarla günahlıların tümü O’nu dinlemek için yaklaşıyorlardı. ²Ferisiler’le dinsel yorumcular ise, “Bu adam günahlıları yanına alıyor, onlarla birlikte yemek yiyor” diye söyleniyorlardı. ³İsa şu simgesel öyküyü anlatarak onları yanıtladı:

¹¹ “Bir adamın iki oğlu vardı. ¹²Bunlardan küçüğü babasına, ‘Baba, varlığından payıma düşeni bana ver’ dedi. O da varlığını onların arasında paylaştırdı.

¹³“Aradan çok geçmeden, küçük oğul her şeyini toplayıp uzak bir ülkeye göç etti; orada uçarılıkla dolu bir yaşam sürerek neyi varsa saçtı savurdu. ¹⁴Elindeki her şeyi harcadıktan sonra, ülkeye büyük bir kıtlık geldi. O da yoksunluk çekmeye başladı. ¹⁵Gitti, ülkenin yurttaşlarından birine hizmetkâr oldu. Adam da onu çiftliklerindeki domuzları gütmeye yolladı. ¹⁶Delikanlı domuzların yediği keçiboynuzlarıyla karnını doyurmak istediyse de kimse ona bir şey vermedi.

¹⁷“Aklı başına gelince, kendi kendine, ‘Babamın bir sürü işçisinin iyice yiyip doyduktan sonra bile artakalan ekmeği var’ dedi, ‘Oysa ben burada kıtlıktan kırılıyorum. ¹⁸Kalkıp babama gideyim, göğe ve sana karşı günah işledim, baba, diyeyim. ¹⁹Bundan böyle oğlun olmaya yaraşır biri değilim. Bana işçilerinden biri gibi davran!’

²⁰“Kalkıp babasının yanına vardı. O daha çok uzaktayken, babası onu görüp acıdı. Koşup boynuna sarıldı, derin özlemle onu öptü. ²¹Oğul da ona, ‘Göğe ve sana karşı günah işledim, baba’ dedi, ‘Bundan böyle oğlun olmaya layık değilim.’

²²“Ama baba hizmetkârlarına şöyle buyruk verdi: ‘Çabuk olun. En seçkin giysiyi getirip ona giydirin. Parmağına yüzük takın. Ayaklarına ayakkabı giydirin. ²³Besili danayı buraya getirip boğazlayın. Yiyelim, eğlenelim. ²⁴Çünkü bu oğlum ölüydü, şimdi yaşıyor; kaybolmuştu ama bulundu.’ Ardından eğlenmeye başladılar.

²⁵“Bu arada adamın büyük oğlu çiftlikteydi. Dönerken evine yaklaşınca çalgı ve dans sesleri duydu. ²⁶Hizmetkârlardan birini çağırıp bunların ne demek olduğunu sordu. ²⁷O da, ‘Kardeşin geldi’ diye yanıtladı, ‘Baban besili danayı boğazladı. Çünkü sağ salim ona kavuştu.’

²⁸“Genç adam öfkelendi. İçeri bile girmek istemedi. Bunun üzerine, babası dışarı çıkıp ona yalvardı. ²⁹Ama o, ‘Bak bunca yıldır yanında çalışıyorum’ diye karşılık verdi, ‘Buyruğunu hiç dinlememezlik etmedim. Ama bir kez bile bana bir oğlak vermedin ki, ben de arkadaşlarımla birlikte eğleneyim. ³⁰Oysa senin malını kötü kadınlarla yiyip tüketen şu oğlun eve gelince, onun için besili danayı boğazladın!’

³¹“Baba, ‘Oğlum, sen hep yanımdasın’ dedi, ‘Her şeyim senindir. ³²Eğlenip sevinmek yerindedir. Çünkü bu kardeşin ölüydü, şimdi yaşıyor; kaybolmuştu ama bulundu.’ ”

Yanıtımız: Mezmur 103.

¹ RAB’be övgüler sun, ey gönlüm!
O’nun kutsal adına övgüler sun, ey bütün varlığım!
² RAB’be övgüler sun, ey canım!
İyiliklerinin hiçbirini unutma!
³Bütün suçlarını bağışlayan,
Bütün hastalıklarını iyileştiren,
⁴Canını ölüm çukurundan kurtaran,
Sana sevgi ve sevecenlik tacı giydiren,
⁹Sürekli suçlamaz,
Öfkesini sonsuza dek sürdürmez.
¹⁰Bize günahlarımıza göre davranmaz,
Suçlarımızın karşılığını vermez.
¹¹Çünkü gökler yeryüzünden ne kadar yüksekse,
Kendisinden korkanlara karşı sevgisi de o kadar büyüktür.
¹²Doğu batıdan ne kadar uzaksa,
O kadar uzaklaştırdı bizden isyanlarımızı.

4002-6.