Harika Bir İş

« Yapıcıların reddettiği taş işte köşenin baş taşı oldu. Rab’bin işidir bu, gözümüzde harika bir iş!»

— Mt 21,42

Düşünceye yönelten sorular:

1. Başkâhinlerle Ferisiler kendilerinden habersizken kendilerini nasıl bir cezaya mahkûm ettiler?
2. İsa’nın meseli sizi hangi yönde düşündürüyor?

Yaratılış Kitabından Sözler [Yaratılış 37,3-4. 12-13. 17-28]

³İsrail Yusuf’u öbür oğullarının hepsinden çok severdi. Çünkü Yusuf onun yaşlılığında doğmuştu. Yusuf’a uzun, renkli bir giysi yaptırmıştı. ⁴Yusuf’un kardeşleri babalarının onu kendilerinden çok sevdiğini görünce, ondan nefret ettiler. Yusuf’a tatlı söz söylemez oldular.

¹²Bir gün Yusuf’un kardeşleri babalarının sürüsünü gütmek için Şekem’e gittiler. ¹³İsrail Yusuf’a, “Kardeşlerin Şekem’de sürü güdüyorlar” dedi, “Gel seni de onların yanına göndereyim.”

¹⁷  Böylece Yusuf kardeşlerinin peşinden gitti ve Dotan’da onları buldu.

¹⁸Kardeşleri onu uzaktan gördüler. Yusuf yanlarına varmadan, onu öldürmek için düzen kurdular. ¹⁹Birbirlerine, “İşte düş hastası geliyor” dediler, ²⁰“Hadi onu öldürüp kuyulardan birine atalım. Yabanıl bir hayvan yedi deriz. Bakalım o zaman düşleri ne olacak!”

²¹Ruben bunu duyunca Yusuf’u kurtarmaya çalıştı: “Canına kıymayın” dedi, ²²“Kan dökmeyin. Onu şu ıssız yerdeki kuyuya atın, ama kendisine dokunmayın.” Amacı Yusuf’u kurtarıp babasına geri götürmekti.

²³Yusuf yanlarına varınca, kardeşleri sırtındaki renkli uzun giysiyi çekip çıkardılar ²⁴ve onu susuz, boş bir kuyuya attılar.

²⁵Yemek yemek için oturduklarında, Gilat yönünden bir İsmaili kervanının geldiğini gördüler. Develeri kitre, pelesenk, laden yüklüydü. Mısır’a gidiyorlardı. ²⁶Yahuda, kardeşlerine, “Kardeşimizi öldürür, suçumuzu gizlersek ne kazanırız?” dedi, ²⁷“Gelin onu İsmaililer’e satalım. Böylece canına dokunmamış oluruz. Çünkü o kardeşimizdir, aynı kanı taşıyoruz.” Kardeşleri kabul etti.

²⁸  Midyanlı tüccarlar oradan geçerken, kardeşleri Yusuf’u kuyudan çekip çıkardılar, yirmi gümüşe İsmaililer’e sattılar. İsmaililer Yusuf’u Mısır’a götürdüler.

Aziz Matta İncil’inden Sözler [Mt 21,33-43. 45-46]

³³ “Başka bir simgesel öyküye kulak verin. Çiftlik sahibi bir adam asma dikti, bağın çevresine çit çekti, şıra toplanacak yeri kazdı. Bir de kule kurdu. Burayı bağcılara kiralayarak başka bir ülkeye gitti.

³⁴“Bağ bozumu yaklaşınca, payına düşen ürünü toplamaları için, kölelerini kiracılara gönderdi. ³⁵Bağı kiralayanlar köleleri yakaladıkları gibi, birini tartakladılar, ötekinin canına kıydılar, bir başkasını taşa tuttular. ³⁶Adamcağız yeniden, bu kez ilkinden daha çok sayıda köle gönderdi. Onlara da aynı yolda davrandılar. ³⁷Sonunda oğluna saygı gösterirler düşüncesiyle oğlunu onlara gönderdi. ³⁸Ama kiracılar oğlunu görünce, ‘İşte malları miras alacak olan burada’ diye aralarında konuştular, ‘Haydi şunu öldürelim de mirasına konalım.’ ³⁹Böylece onu yakaladılar ve bağdan dışarı sürükleyip öldürdüler.

⁴⁰“Şimdi, bağ sahibi dönünce bu kiracılara ne yapacak?”

⁴¹Onlar, “Bu kötü adamları yok edecek; bağı da bağ bozumunda kendisine ürünü verecek olan başka bağcılara kiralayacak” dediler. ⁴²İsa, “Siz Kutsal Yazılar’da deneni hiç okumadınız mı?” dedi:
“ ‘Yapıcıların reddettiği Taş
İşte köşenin baş taşı oldu.
Rab’bin işidir bu,
Gözümüzde harika bir iş!’

⁴³“Bu nedenle, size derim ki, Tanrı’nın Hükümranlığı sizlerden alınacak ve ona yaraşan ürünleri yetiştiren bir halka verilecek.” ⁴⁵Başkâhinlerle Ferisiler O’nun simgesel öykülerini duyunca kendilerinden söz ettiğini anladılar. ⁴⁶İsa’yı tutuklamak istedilerse de halktan korktular. Çünkü O’nu peygamber olarak görüyorlardı.

Yanıtımız: Mezmur 105.

¹⁶  Ülkeye kıtlık gönderdi,
Bütün yiyeceklerini yok etti.
¹⁷  Önlerinden bir adam göndermişti,
Köle olarak satılan Yusuf’tu bu.
¹⁸  Zincir vurup incittiler ayaklarını,
Demir halka geçirdiler boynuna,
¹⁹Söyledikleri gerçekleşinceye dek,
RAB’bin sözü onu sınadı.
²⁰  Kral adam gönderip Yusuf’u salıverdi,
Halklara egemen olan onu özgür kıldı.
²¹  Onu kendi sarayının efendisi,
Bütün varlığının sorumlusu yaptı. . .

4002-5.