Tek Müjde
«Rab, “Marta, Marta” dedi, “Bir sürü iş için kaygılanıyor, yakınıyorsun. Ama gerekli olan tek şey vardır. » [Lk 10,41-42]
Düşünceye Yönelten Sorular:
- Sizce, Marta’nın ne işleri vardı, niçin kaygılanıyordu?
- Kilisedeki faaliyetlerimiz üzerine fazla endişe bizi Tanrı’dan nasıl ayırabilir?
- Tanrı’nın size verdiği hizmet mi (örn. Tanrı Sözü), yoksa sizin hizmetiniz mi daha önemli?
Aziz Pavlus’un Galatyalılara Mektubundan Sözler [Gal 1,13-24]
¹³Bir zamanlar Yahudiliğe bağlıyken benim nasıl yaşadığımı, Tanrı’nın kilisesine nasıl aşırı baskılar uyguladığımı ve onu nasıl kırıp geçirdiğimi duydunuz. ¹⁴Soydaşlarım arasında benimle yaşıt olan birçoklarına oranla Yahudilik’te nasıl ilerlediğimi, atalarımın geleneklerine herkesten çok daha sıkı bağlı olduğumu da duydunuz.
¹⁵ Ne var ki, annemin rahmindeyken beni kendisine ayıran ve kayrasıyla çağıran Tanrı hoşnut olunca, ¹⁶Sevindirici Haberi’ni uluslara müjdelemem için bende kendi Oğlu’nu açıkladı. O anda ete kana danışmadım. ¹⁷Benden önce haberci olanları görmek üzere Yeruşalim’e de gitmedim. Bunun yerine, Arabistan’a gittim, sonra yine Şam’a döndüm.
¹⁸Aradan üç yıl geçtikten sonra Petrus’la tanışmak için Yeruşalim’e çıktım; on beş gün onun yanında kaldım. ¹⁹Rab’bin kardeşi Yakup dışında öbür habercilerden hiçbirini görmedim. ²⁰Sizlere yazdıklarımı Tanrı önünde yalan konuşmaksızın bildiriyorum. ²¹Bunun ardından, Suriye ve Kilikya bölgelerine gittim. ²²Yahudiye’deki Mesih’in kiliseleri beni hiç görmemişlerdi. ²³Sadece, “Bir zamanlar bize saldıran kişi, daha önce yok etmeye çalıştığı imanı şimdi müjdeliyor” dendiğini duyuyor, ²⁴benden ötürü Tanrı’yı yüceltiyorlardı.”
Aziz Luka İncil’inden Sözler [Lk 10,38-42]
³⁸Yola devam ederlerken, İsa bir kasabaya girdi. Marta adında bir kadın O’nu evine kabul etti. ³⁹Kadının Meryem adında bir kız kardeşi vardı; Rab’bin ayakları dibinde oturarak sözünü dinlemekteydi. ⁴⁰Ne var ki, Marta işlerinin çokluğundan dolayı telaş içindeydi. Yaklaşıp içini döktü: “Ya Rab, kız kardeşimin tüm hizmeti yalnız bana yüklemesine neden aldırmıyorsun? Kendisine söyle de bana yardım etsin.” ⁴¹Rab, “Marta, Marta” dedi, “Bir sürü iş için kaygılanıyor, yakınıyorsun. ⁴²Ama gerekli olan tek şey vardır. Meryem de yararlı olanı –kendisinden hiç alınmayacak olanı– seçmiş bulunuyor.”
Mezmur 139.
¹Ya RAB, sınayıp tanıdın beni.
²Oturup kalkışımı bilirsin,
Niyetimi uzaktan anlarsın.
³Gittiğim yolu, yattığım yeri inceden inceye elersin,
Bütün yaptıklarımdan haberin var.
¹³İç varlığımı sen yarattın,
Annemin rahminde beni sen ördün.
¹⁴Sana övgüler sunarım,
Çünkü müthiş ve harika yaratılmışım.
Ne harika işlerin var!
Bunu çok iyi bilirim.
¹⁵Gizli yerde yaratıldığımda,
Yerin derinliklerinde örüldüğümde,
Bedenim senden gizli değildi.”
6027-2-f
dirilen.com 