Değerli Köle
«. . .çatımın altına girmene bile layık değilim. Bu nedenle, sana yaklaşmayı kendime yakıştıramadım. » [Lk 7,6-7]
Düşünceye Yönelten Sorular:
- Haberciler yüzbaşıyı İsa’ya nasıl tanımladılar?
- Bugünün okumalarının konusu sizi hangi açıdan düşündürüyor?
Aziz Pavlus’un Korintoslulara 1. Mektubundan Sözler [1Kor 11,17-26. 33]
¹⁷Şimdi bildireceğim konuda sizleri övemem; çünkü ruhsal toplantılarınız yüce amaçtan çok, kötü amaca yöneliyor. ¹⁸Her şeyden önce, kilise olarak toplandığınızda aranızda ayrılıklar bulunduğunu duyuyorum. Bunda gerçek payı olduğuna inanıyorum. ¹⁹Aranızda ayrılık bulunması zorunludur. Öyle ki, onaylananlarınız açığa çıksın. ²⁰Toplandığınızda, Rab’bin yemeğini yemek için buluşmuyorsunuz. ²¹Her biriniz öbüründen önce yemeğini yiyor. Biri aç kalıyor, öbürü sarhoş oluyor. ²²Bu nasıl olur? Yiyip içmek için evleriniz yok mu? Yoksa, Tanrı’nın kilisesini küçümsüyor musunuz? Yiyeceği olmayanları utandırmak mı istiyorsunuz? Size ne diyeyim? Sizi öveyim mi? Hayır, bu konuda övemem.
²³Rab’den aldığımı sizlere ilettim. Rab İsa ele verildiği gece ekmek aldı, ²⁴teşekkür sunduktan sonra onu böldü ve, “Bu sizler için verilen bedenimdir” dedi, “Bunu anılmam için yapın!” ²⁵Aynı biçimde, akşam yemeğinden sonra kâseyi aldı ve, “Bu kâse kanımda yeni antlaşmadır” dedi, “Her içtiğinizde bunu beni anmak için yapın.” ²⁶Bu nedenle, her ekmeği yediğiniz ve kâseden içtiğiniz zaman Rab’bin gelişine dek Rab’bin ölümünü bildirmiş olursunuz. ²⁷İşte onun için, uygun olmayan biçimde her kim ekmeği yer, Rab’bin kâsesinden içerse, Rab’bin bedenine ve kanına karşı suçlu olur.
²⁸Kişi önce kendini sınasın, sonra ekmekten yesin, kâseden içsin. ²⁹Çünkü o bedeni farketmeden yiyip içen kendine karşı yargı yer, yargı içer. ³⁰İşte bu yüzdendir ki, içinizden birçoğu hastadır, sağlığını yitirmiştir, birçoğu da ölmüştür. ³¹Kendimizi yargılasaydık Tanrı tarafından yargılanmayacaktık. ³²Ama Rab tarafından yargılanırken terbiye ediliyoruz. Öyle ki, dünyayla bir arada yargılanmayalım.
³³Bu durumda, kardeşlerim, yemek için toplandığınızda birbirinizi bekleyin.
Aziz Luka İncil’inden Sözler [Lk 7,1-10]
¹İsa halkın can kulağıyla dinlediği sözlerini sona erdirince, Kafernahum’a gitti. ²Bir yüzbaşının kölesi ölüm döşeğinde hasta yatıyordu. Köle yüzbaşı için değerliydi. ³Yüzbaşı İsa’dan söz edildiğini duymuştu. O’na Yahudiler’in ileri gelenlerini göndererek, gelip kölesini iyi etsin diye dilekte bulundu. ⁴Onlar da gelip İsa’ya içtenlikle yalvardılar. “O senin bu iyiliği yapmana layıktır” dediler, ⁵“Çünkü ulusumuzu sever, sinagogumuzu kuran da odur.”
⁶İsa onlarla birlikte yola koyuldu. Evin yakınına vardığında, yüzbaşı arkadaşlarını gönderip O’na, “Ya Rab” dedi, “Kendini yorma. Çünkü çatımın altına girmene bile layık değilim. ⁷Bu nedenle, sana yaklaşmayı kendime yakıştıramadım. Ama bir söz söyle, kölem iyi olsun. ⁸Çünkü ben de buyruk altında bulunan bir adamım. Buyruğumda askerler var. Birine git derim, gider; öbürüne gel derim, gelir. Köleme, şu işi gör derim, görür.” ⁹İsa bunu duyunca şaştı. Ardından gelen kalabalığa dönüp, “İşte size söylüyorum” dedi, “İsrail’de bile böylesi imana rastlamadım.” ¹⁰Gönderilenler eve döndüklerinde köleyi sapasağlam buldular.
Mezmur 40
⁷ ⁸O zaman şöyle dedim: “İşte geldim;
Kutsal Yazı tomarında benim için yazılmıştır.
Ey Tanrım, senin isteğini yapmaktan zevk alırım ben,
Yasan yüreğimin derinliğindedir.”
⁹Büyük toplantıda müjdelerim senin zaferini,
Sözümü esirgemem,
Ya RAB, bildiğin gibi!
¹⁰Zaferini içimde gizlemem,
Bağlılığını ve kurtarışını duyururum,
Sevgini, sadakatini saklamam büyük topluluktan.
¹⁷Bense mazlum ve yoksulum,
Düşün beni, ya Rab.
Yardımcım ve kurtarıcım sensin,
Geç kalma, ey Tanrım!
6024-1-f
dirilen.com 