¹Tam o sırada öğrenciler İsa’ya yaklaşıp sordular: “Göklerin Hükümranlığı’nda en üstün olan kimdir?” ²O da küçük bir çocuk çağırdı, onu ortalarında durdurup ³şöyle dedi: “Doğrusu size derim ki, değişip küçük çocuklar gibi olmazsanız, hiçbir zaman Göklerin Hükümranlığı’na giremezsiniz. ⁴Bu nedenle, şu çocuk gibi kendisini alçaltan kişi Göklerin Hükümranlığı’nda en üstün olandır. ⁵Kim benim adıma böyle bir çocuğu kabul ederse, beni kabul eder.”

⁶“Ama bana iman eden şu küçüklerden birini kim suç işlemeye sürüklerse, boynuna iri bir değirmen taşı asılıp denizin derinliklerine atılması kendisi için daha iyidir. ⁷Suça sürükleme eylemleri yüzünden vay dünyanın başına geleceklere! Suça sürükleme eylemlerinin olması zorunludur. Ama suça sürükleme eylemine yol açacak adamın vay başına geleceklere!
⁸“Eğer elin ya da ayağın seni suç işlemeye sürüklüyorsa, onu kes ve at. Yaşama kolsuz ya da ayaksız kavuşman, iki el, iki ayak sahibi olarak hiç sönmeyen ateşe atılmandan daha iyidir. ⁹Eğer gözün seni suç işlemeye sürüklüyorsa, onu çıkar ve at. Yaşama tek gözle kavuşman, iki göz sahibi olarak cehennem ateşine atılmandan daha iyidir.”

¹⁰“Şu küçüklerden birini hor görmemeye dikkat edin. Size diyorum ki, göklerde onların melekleri göksel Babam’ın yüzüne sürekli bakarlar. ¹¹(Çünkü İnsanoğlu kaybolanı kurtarmaya geldi.)

¹²“Ne düşünüyorsunuz? Bir adamın yüz koyunu olur da bunlardan biri yoldan saparsa, doksan dokuzunu tepelerde bırakıp yoldan sapanı aramaya çıkmaz mı? ¹³Doğrusu size derim ki, onu bulunca duyacağı sevinç yoldan ayrılmayan doksan dokuz koyun için duyduğu sevinçten kat kat üstündür. ¹⁴Bunun gibi, göksel Babanız’ın katında şu küçüklerden birinin bile kaybolması istenmez.”